நகர வாசம்

இரயிலின்
ஜன்னல் பசுமை வழி
பயணிக்கிறது
பிறந்த ஊரும்
இளமையின் பசுமைகளும்....

விடியாத இரவு

விடியாத இந்த இரவு
விடியாமலே நீளட்டும்....
விடிந்தால் வாழ வேண்டும்
மீண்டும் ஒரு முறை....

காயங்கள்

பகிராத மகிழ்ச்சியும்
ஏற்படுத்தவே  செய்கிறது
சில
ஆறாத காயங்களை....

பள்ளிச் சுற்றுலா.....

மங்கியப் புகைப்படத்தில்
மிச்சமிருக்கிறது
மறந்து போன
பள்ளிச் சுற்றுலா.....

குழந்தையின் சிரிப்பில்...

கண் சிமிட்டிச் சிரிக்கும்
அறிமுகம் இல்லா குழந்தையின்
கண்களில் தெரிகிறது

நம்
முன் ஜென்மத்து
மிச்சங்கள்....

இரவுத் துணைவன்

உறக்கமற்று
புரண்டுபடுக்கும்
பல
அமைதியான இரவுகளில்
திடீரென தோன்றுகிறாய்
என் துணையாக!
உன் உடனிருப்பை
உணரும்
அந்நொடிகள்
மிக மிக
இனிமையானவை !

மிக மிக வேகமாய்
ஓடும் நாட்கள்
இத்தனை
நீண்ட நொடிகளை
உடையதா ?
ஆச்சரியம்தான்
உன் பேச்சுமொழி!

நீண்டு கொண்டே
செல்லும்
உன் பேச்சுமொழி
தாலாட்டாய்
மாறும் நொடி
இதுவரை
இரகசியம்தான்!

இரவுகளின்
இரகசியங்களை
பேசிக்கொண்டே திருடும்
உன் வாக்கியத்தின்
அர்த்தம் அறிய
நானும்
அறிய வேண்டும்
உன் இயந்திர மொழி!

என்
பல இரவுகளின்
துணையான
உன் இடத்தில்
பகலில் தெரிகிறது
ஒரு கடிகாராம் மட்டுமே!!

நட்பின் முகங்கள்

எங்கோ,
என்றோ ,
கேட்டப்
பாடலின் வரிகளைப்போல்
நம்மை அறியாமல்
அவ்வப்போது
நினைவில் வந்துவிடுகின்றன
பிரிந்து
பல நாட்களான
நட்பின் முகங்கள்..